Automatische concepten

Gewonde bomen, het stalen gaas vrijwel volkomen verdwenen in de bomen. Mensen kramden het hekwerk tegen de bomen, de bomen groeiden om het gaas. Van klei wordt verondersteld dat het helend is, men zegt dat de klei zich hecht aan een organisme, en letterlijk opzuigt wat er niet in hoort. Ontstekingen zouden snel genezen, en wonden dicht trekken. Ik weet het niet, maar ik neem klei, rol het uit, wankel met de plak in mijn armen naar een boom, sla de klei en mijzelf om de boom. Wanneer ik de plak er weer afneem, draag ik de slappe plaat mijn atelier in, daar keer ik hem binnenste buiten en monteer zorgvuldig een ring met de omgekeerde afdruk van de littekens van de boom naar buiten gekeerd.

De ringen zijn gestookt, een paar in een veldoven, de meeste in een normale gasoven voor keramiek. Ze hebben verschillende diameters, diverse diktes, zijn lager of hoger. Deze verschillen resulteren in een eigen toon voor iedere ring die nu in feite stenen fossielen zijn van een genezingsproces dat nog doorgaat in de boom. De fossielen zijn bespeelbaar als een instrument dat qua klank doet denken aan een Indonesische gamelan.

Met dank aan Anne Ausloos, Rob Muylaert en Curdin Tones